A Illa de Arousa ten nos productos do mar a base da súa gastronomía tradicional. Resultado do mesmo son as súas tipicas festas gastronómicas.

FESTA DO MEXILLÓN: o primeiro domingo de Agosto.

O mexillón galego (Mytilus galloprovincialis) é un molusco bivalvo que vive en estado silvestre formando comunidades mais ou menos numerosas na zona de mareas ou por embaixo desta, pero sempre en sitios de pouca profundidade. Atópase suxeito ás penas ás que se adiren por medio do biso. Iste sistema de fixación é aproveitado polos mitilicultores galegos para fixalo as cordas que penden das bateas, e conseguir un mexillón da máxima calidade, cun elevado rendemento en vianda e ceibe de areas e fangos, O MEXILLÓN DE GALICIA.

O mexillón é un animal de sexos separados. O macho cando está maduro verte os espermatozoides áauga, tendo lugar a fecundación dos óvulos maduros no interior das femias. As larvas producidas, unhas 800.000 por femia, fan vida peláxica durante uns días mentras completan o seu desenrolo, e logo fíxanse a un sustrato mediante os filamentos do biso.

O Mexillón de Galicia ten unha característica forma de machada, puntiaguda e grosa no extremo anterior ou umbo, e longa moi afiada no posterior. A súa cuncha está formada por duas valvas iguais de carbonato cálcico, cubertas externamente por unha capa de cor negro azulado, onde se poden observar unhas liñas concéntricas denominadas estrías de crecemento. A articulación dunha valva coa outra realízase por medio dun sistema bisagra denominado charneira.

Polo que se refire o seu aspecto interno, o manto ten normalmente unha cor crema alaranxada, é moi distinto do blanquecino das restantes zonas de producción.

 

RECEITA DO CONSELLO REGULADOR DO MEXILLÓN DE GALICIA:   MEXILLÓNS CON COGOMELOS

2 kg de mexillóns · un dente de allo · ½ kg de cogomelos frescos · ½ cebola · unha copa de coñac · un vaso de viño branco · sal · aceite de oliva



Preparación:
Unha vez sofritido o allo e a cebola en aceite de oliva, refogaremos os cogomelos cortados en láminas, engadimos o mexillón e tapamos durante uns minutos ata que se abran.

Engadimos un cullerón de salsa de tomate e flamexados o coñac e finalmente engadimos viño e lle damos un fervor.

 

RECEITA DO CONSELLO REGULADOR DO MEXILLÓN DE GALICIA: FABES CON MEXILLÓNS


Fabes 400 g(s) · Cebola 1 ud. · Cenoria 2 ud. · Pemento Roxo 1 ud. · Pemento verde 1/2 ud. · Loureiro 1 folla · Caldo Mexillóns · Pementa doce · Sal · Aceite de oliva · Mexillóns 1,500 Kg (s)


Preparación:
Previo remollo das fabes. Fondear en aceite as hortalizas picadas finamente, agregar unha cucharadita de pementa e aumentarlle caldo de cocción de mexillóns e fabes, cociñar a lume lento, e agrega-los mexillóns escunchados. Os derradeiros dez minutos de cocción, poñer a punto de sal e presentar en legumbrera o prato sopeiro. Espolvorear de pirixel picado e uns fío de ceboliño.

Nota: Abri-los mexillóns ó vapor, escunchar e reservar caldo de cocción.

 

FESTA DO POLVO: o primeiro domingo de Setembro.

O seu nome científico é Octopus vulgaris. O de Octopus refírese a que ten oito brazos arredor da boca. Todos estes brazos, grises coma o corpo e con manchas pardas son, en conxunto, máis longos que o seu corpo en forma de globo.
O polbo non ten cuncha, e a súa lonxitude chega a sobardar o metro e medio incluíndo os brazos. O seu peso, asegún o tamaño, pode chegar ós quince kilos, anque os máis sabrosos sobardan pouco a metade.
Hai outros polbos semellantes a estes coma o salutti e o cabezón.
A reproducción dos polbos faise no inverno, cando se achegan ó litoral a carón das rochas. Nestas rochas as femias, fecundadas, depositan e fixan os ovos que nacen como han seren de adultos (pero en pequeno) ata chegar ó ano.
O polbo se alimenta ás noites de bivalvos (en grande cantidade), pequenos peixes, etc. que arrastran ás súas grutas. Polo día agachase nelas, protexéndose cos restos das presas.

 

Receita: Polbo a Feira
Tempada: Todo o ano

Sal groso
É recomendable utilizar un polbo conxelado pois evitaremos ter que mazalo e non nos arriscamos a que saia duro. Podemos mercalo xa conxelado ou facelo na casa manténdoo así de 2 a 3 días. Unha vez desconxelado, ponse a ferver abundante auga, sen sal (sálgase unha vez cocido). Cando a auga estea fervendo, e collendo o polbo pola cabeza, métese na auga varias veces para que non solte a pel. Deixámolo cocer de 20 a 30 minutos, dependendo do tamaño. Unha vez cocido, retírase a pota do lume e déixase repousar un rato, escurrímolo e cortámolo cunhas tesouras. Sérvese nun prato de madeira aliñado con sal groso, aceite e pemento. Dependendo de que o queiramos máis ou menos forte, o pemento pode ser picante, doce ou uhha mestura dos dous.

Marisco
O marisco galego, o que se produce nas rías ou na plataforma continental, goza de merecida sona pola súa excelente calidade. As condicións das augas galegas fan que os productos mariños medren mais rápido que noutros lugares e cun sabor excepcional. O marisco haino en moitos sitios pero o que fai singular a Galicia é a súa variedade xa que probablemente en ningún lugar do mundo hai tal diversidade de especies.
Hainos de prezo económico como o mexillón ou o berberecho e tamén de desorbitado como o camarón ou a cigala grande pero entre eses dous prezos hai unha variada gama.

 

Tempos de cocción do marisco
Nesto de cocer o marisco existen moitos xeitos pero como norma xeral todo o marisco vivo debe cocerse en auga fría, contando o tempo de cocción desde que empece a ferver. Se está morto cocerase en auga quente. A auga deberá cubrir completamente o marisco. Se non se dispón de auga de mar a proporción de sal por litro será duns 80 gr. O costume é botar loureiro na cocción, pero se non se quere non pasa nada. Tamén se poden cocer os lumbrigantes ou as lagostas en auga cunhas verduras como cebola, cenoria, porro.
Centola, boi, cangrexo real.
Uns 20 m.a media hora, segundo o tamaño, logo escórrese da auga e deixase arrefriar.
Nécora e santiaguiño
Uns 5-10 m, segundo o tamaño.
Percebes
Bótanse a cocer cando a auga empece a ferver, cóntanse cinco minutos despois de que empece outra vez a ferver, e déixanse dentro da pota ata que arrefríen. O costume é servilos cun pano por enriba para que non perdan humidade nin calor xa que deben servirse mornos.
Lumbrigante e lagosta
20 m. por quilo aproximadamente.
Camarón
Bótanse en auga a ferver, logo cóntanse uns 5 m. A partir de que volva ferver.
Cigala
Bótanse a cocer cando ferva a auga, cando volva a ferver retirase a pota do lume e deixase repousar uns 8 m., segundo o tamaño.